In onze digitale wereld wordt er continu data uitgewisseld voor allerlei producten en diensten. Velen gaan er vanuit dat de data die gedeeld wordt veilig is, maar dit is lang niet altijd het geval. Je hoeft alleen maar te kijken naar de talloze internationale headlines om je te realiseren dat dataverlies en security breaches bijna aan de orde van de dag zijn. Denk aan de grootschalige datalekken bij Yahoo, de informatielekkende slimme teddybeer of de kwetsbaarheid in de database van de Nationale Goede Doelen Loterijen. 

We kunnen niet zeggen dat bedrijven moedwillig de risico’s negeren. De meeste organisaties investeren fors in securityoplossingen om indringers buiten de deur te houden. Toch laten recente voorbeelden zien dat er nog altijd ingangen te vinden zijn. Dit roept de vraag op: behandelen organisaties klantdata wel met dezelfde zorg als zij met hun belangrijkste privé-bezittingen zouden doen? Ze hebben misschien een hek, een waakhond en een patrouillerende drone, maar staat de achterdeur niet wagenwijd open? Bedrijven die vertrouwd worden met onze data zouden deze informatie op dezelfde manier moeten beschermen als hun eigen huis. Om dit te kunnen doen, moeten bedrijven een aantal vragen beantwoorden. In dit artikel licht Stuart Facey, VP EMEA bij Bomgar, een aantal van deze vragen toe. Lees meer..